Oysa mutluluk basit olandır ve basit olandadır.

Modern çağın gürültüsü bize sürekli “Daha fazlasını iste!” diye bağırırken, hakikat bize “Elinizdekinin tadına varın” diye fısıldar.

Parlak güneşin altında, Ali Rüzgar’ı izliyorum. Ne bir eksik, ne bir fazla. Sadece kum, güneş ve çocuksu bir neşe. Bizim o “zenginlik” dediğimiz, uğruna ömür tükettiğimiz şeyler, aslında ruhumuzun sırtındaki ağır yüklerdir. Gerçek zenginlik, bir külah dondurmanın verdiği o saf, o katkısız sevinçtir.

Unutmayalım dostlar; karmaşa zihni yorar, basitlik ise ruhu dinlendirir. Bir dilim dondurma, bazen koca bir imparatorluğun veremediği huzuru verir. Çünkü o anın içinde “hırs” yoktur, sadece “haz” vardır. Asıl hazineyi keşfetmek istiyorsan, haritayı yak ve bir çocuğun peşinden git. O seni en basit, en kestirme yoldan mutluluğa götürecektir.