Bugün Ali Rüzgar ile yeni yıl ritüelimizi yaptık, dileklerimizi konuştuk. Okulda öğretmenine, “Öğretmenim benim tam 15 dileğim var!” demiş ama süre yetmemiş. Ah be oğlum, keşke dünya senin o 15 dileğini dinleyecek kadar sabırlı olsa…

Birinci dileği beni benden aldı: Tesla Bobini. “Baba çok büyük bir elektrik bobini geliştirmek istiyorum” dediğinde, önce duraksadım. Sonra o bana, benim ona anlatmam gereken dünyayı anlattı. Dileklerinin çoğu oyuncak değil, bilimle, araştırmayla, keşfetmekle alakalıydı.

O anlatırken ben hayallere daldım: Acaba gelecekte hangi mesleği seçecek? Bu topraklarda bu merakı yeşertebilecek miyiz?

Tam o an, zihnimin bir köşesinde Cem Karaca’nın babasının sesi yankılandı: “Meslek doğru ama ülke yanlış evladım!” Ne acı bir miras bu söz… Yıllar geçiyor, teknoloji gelişiyor ama coğrafyanın o “öğüten” çarkı değişmiyor. Yanlışlar azalacağına, çığ gibi büyüyor.

Yine de karamsarlığa teslim olmak yok. 2021’den dileğim; politikacıların kavgalarını, ekonominin çöküşünü, kula kulluk edenlerin sığlığını değil; çocuklarımızın Tesla Bobinlerini konuşacağımız bir iklimdir.

Sevgiyle, bilimle ve o fotoğraftaki gibi ışıldayan gözlerle… Umutla gelsin. 🧿